Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘O Solitude’

W czerwcowym numerze miesięcznika Muzyka21 oprócz wstępniaka, w którym redakcja (zbiorowo, bo wstępniak podpisany Od redakcji) ma wszystko wszystkim za złe, omówienie płyty Andreasa Scholla*. Swoją droga, jakoś wolałem niegdysiejszy miesięcznik Studio – bardziej życzliwy światu i ludziom, a przy tym fachowo redagowany i łamany. Wracając zaś do recenzji – Łukasz Kaczmarek przyznaje płycie 4 gwiazdki (= nagranie wartościowe) i pisze m. in.:

Mamy tu wyjątki z takich dzieł, jak między innymi: Oda na Dzień Urodzin Królowej Marii, Oda na Dzień Świętej Cecylii, Król Artur czy Królowa Elfów. Jest również słynny Lament Dydony. Wybór tego utworu może wydawać się nieco kontrowersyjny, jednak tych, którzy mieli okazje poznać niegdyś nagranie Scholla śpiewającego Habanerę z Carmen, nie powinien on dziwić. Brzmi on wielce egzotycznie. Głos Andreasa Scholla pełen jest niezwykłych barw, które artysta, niczym rasowy malarz odpowiednio dobiera do każdego z wykonywanych utworów. Scholl duża wagę przywiązuje do słowa, a jego interpretacje są niezwykle wyraziste. Przykładem choćby, wykonana w bardzo ekspresyjny, budzący przestrach, sposób, aria What Power art Thou, czyli Cold Song z opery Król Artur. […] Albo mistrzowska Strike the viol z Ody na Dzień Urodzin Królowej Marii,. gdzie Scholl wspierany jest znakomitym akompaniamentem Accademia Bizantina.

Na płycie znalazły się też dwa duety o zupełnie odmiennym charakterze: pełen godności i blasku Sound the trumpet (znakomita gra orkiestry!) kontrastuje z bardziej delikatnym i czułym O dive custos. Partnerem Scholla w obu utworach jest kontratenor francuski, Christophe Dumaux. Zestawienie tych głosów wypada arcyciekawie: podczas gdy głos Scholla jest ciepły, nieco mroczny, o niskim rejestrze, Dumaux śpiewa znacznie wyższym głosem, jaśniejszym i chłodniejszym. […]

Płyta ma swoje wady, jednak piękno głosu Scholla nie pozwala odłożyć jej na półkę po pierwszym przesłuchaniu.

 Kto nie odłożył, może napisać tutaj o swoim spotkaniu z tą płytą, kto odłożył – też. 


*Henry Purcell: O Solituide. Andreas Scholl, Accademia Bizantina, Stefano Monatari. 2010 Decca 478 2262. rec.: Łukasz Kaczmarek. Muzyka21 2011 nr 6 s. 47-48

Reklamy

Read Full Post »