Feeds:
Wpisy
Komentarze

Posts Tagged ‘La dolce fiamma’

No i płyta nadeszła. Jeśli jest jeszcze w tym towarzystwie ktoś, kto nie ma „La dolce fiamma” na półce, podrzucam obrazki, pokazujące, na czym owo de luxe polega. A polega na tym, że płyta znajduje się w książeczce (hardcover – jak widać). Co prawda nie wiem, czemu po włożeniu płyty do komputera opis wyświetla się po japońsku (?), ale muszę przyznać, że na swój sposób też jest to luksus.

La dolce fiamma de luxe (1)

La dolce fiamma de luxe (1)

Tymczasem dystrybutor pożałował nam tych luksusów i w Merlinie płyta zyskała już zaszczytne miano „trudno dostępnej” z 21-dniowym terminem dostawy, a Empik w ogóle nie zaprząta sobie głowy takim towarem i dumnie ogłasza: produkt niedostępny.

La dolce fiamma de luxe 2

La dolce fiamma deluxe (2)

Reklamy

Read Full Post »


Wykonawcy:
Philippe Jaroussky
Le Cercle de l’Harmonie
dyryguje Jérémie Rhorer
C, P EMI Records/Virgin Classics, 2009
Virgin Classics 5099969456404

[Premiera w Polsce 7 grudnia 2009 r.]


Na płycie:
1. Aria Pugna il guerrier. (La Clemenza di Scipione)
2. Cavatina Perche tarda è mai la morte. (Artaserse)
3-4. Recitativo Sentimi, non partir & rondo Al mio bene. (aria koncertowa)
5. Aria La legge accetto. (Orfeo ed Euridice)
6. Aria Cara, la dolce flamma. (Adriano in Siria)
7. Aria Tutti nemici. (Adriano in Siria)
8-9. Recytatyw Perfida cartismandua & aria Fra l’orror. (Carattaco)
10-11. Recytatyw No, che non ha la sorte & aria Vo solcando un mar crudele. (Artaserse)
12-13. Allegro Ebben si vada & rondo lo ti lascio. (aria koncertowa)
14. Aria Chio parta. (Temistocle)

Czas: 63′ 08″

Oficjalna strona albumu

Edycje:

  • De luxe edition: digipack, booklet 96 s.

Virgin Classics 5099968572600

Recenzje:

[…] This selection of arias by the French counter-tenor is, therefore, an act of excavation and advocacy, both conducted with immaculate serenity. The songs he chooses were written for castrati to perform in operas drawn from Greek and Latin literature, stuffed with artificial pathos and pastiche. Jaroussky’s trick is to sing them with an early-romantic flourish that redeems the music from the risk of stultification. The longest aria, 13 minutes from Adrianno in Siria (1765), displays Bach’s ability to command full attention on a static stage setting. There is a marvellous song from Orpheus and Euridice – who knew there was a Bach Orfeo? – and four ravishing concert arias. Jérémie Rhorer conducts Le Cercle de l’Harmonie with twinkling assurance in one of the year’s late hits.
Norman Lebrecht – 18 XI 2009


  • Varia:


Read Full Post »