Barokowa drużyna marzeń

W sieci pojawiają się pierwsze recenzje najnowszej płyty Filipa i Emanuela. Tekst, który opublikowała Opera Rara to wręcz pean pochwalny pod adresem tego wspólnego dziecka obu kontratenorów. Program złożony z pięknych XVIII-wiecznych duetów i arii z kantat wciąż jeszcze mało znanych kompozytorów włoskiego baroku, takich jak Bononcini, Scarlatti, Marcello czy Porpora, przywołują złoty wiek włoskich [...]

Przeczytaj cały Post »

Z prasy o kontratenorach: Ercole Sul Termodonte

W październikowym numerze miesięcznika Muzyka21 anonimowa (czy może raczej nie podpisana) recenzja „Ercole sul Termodonte” w nagraniu Europa Galante i Fabia Biondiego. W pierwszej części recenzji o operze Vivaldiego i pracy, jaką bracia Biondi wykonali przy rekonstrukcji dzieła. Potem przechodzimy do omówienia aspektów wykonawczych: […] Jak to zwykle bywa w przypadku płyt Fabia Biondiego, największą [...]

Przeczytaj cały Post »

Z prasy o kontratenorach: Scholl i Dumaux

W czerwcowym numerze miesięcznika Muzyka21 oprócz wstępniaka, w którym redakcja (zbiorowo, bo wstępniak podpisany Od redakcji) ma wszystko wszystkim za złe, omówienie płyty Andreasa Scholla*. Swoją droga, jakoś wolałem niegdysiejszy miesięcznik Studio – bardziej życzliwy światu i ludziom, a przy tym fachowo redagowany i łamany. Wracając zaś do recenzji - Łukasz Kaczmarek przyznaje płycie 4 gwiazdki [...]

Przeczytaj cały Post »

Z prasy o kontratenorach: Visse, Mehta

W majowym numerze miesięcznika Muzyka 21 dwie recenzje płyt nagranych przez kontratenorów. Na pięć gwiazdek zasłużyła płyta „Ombra Cara” Bejuna Mehty1: Jest to płyta w całości wypełniona ariami […] z oper Haendla, stanowiącymi część repertuaru legendarnego kastrata Senesina. […] Bejun Mehta dysponuje głosem o jasnej barwie i niezwykle przejrzystych górach. Szczególnie urzekająco brzmią w jego wykonaniu [...]

Przeczytaj cały Post »

A classy, sexy entertainment

Występ Philippe’a Jarousky’ego, Marie-Nicole Lemieux i Ensemble Matheus  na tegorocznych Promsach spodobał się Anglikom. Michael Church z “The Independent” pisze: It was primarily a showcase for contralto Marie-Nicole Lemieux and the amazing French counter-tenor Philippe Jaroussky, and to hear the latter sing a Porpora aria originally written for the great castrato Farinelli was a revelation. Jaroussky’s sound [...]

Przeczytaj cały Post »

Do czytania latem: O “Via Crucis”

Czas najwyższy nadrobić zaległość i odnotować recenzję płyty “Via Crucis”, która ukazała się w 10. numerze dwutygodnika “Ruch Muzyczny”. Witoldowi Paprockiemu płyta spodobała się:  [...]  pod względem muzycznym płyta zdumiewa wysmakowaniem i bogactwem środków, a mimo to nie mamy wrażenia przesytu – wręcz przeciwnie, czujemy intymny klimat, rozkoszując się subtelnie ukształtowanym brzmieniem oraz jakże wrażliwym [...]

Przeczytaj cały Post »

Warto przeczytać

Na portalu liturgia.pl Błażej Matusiak OP* omawia płytę “Via Crucis”: Choć tytuł najnowszej płyty każe spodziewać się muzyki pasyjnej, a wątek śmierci Chrystusa przewija się tu nawet w utworach związanych z Bożym Narodzeniem, to nie jest to antologia pieśni wielkopostnych. Czym więc jest ta płyta? Odpowiadając, skorzystajmy z zasady osądzania całości na podstawie początku. Pierwszy [...]

Przeczytaj cały Post »

Publiczność wręcz szalała… prawie cała

Mamy już dwie relacje z sobotniego [3 IV 2010] koncertu.  Wiwaty, okrzyki, gwizdy i… trzy bisy. Tak zakończył się koncert na festiwalu słynnych francuskich muzyków z L’Arpeggiata i kontratenora o „anielskim głosie i diabelskiej wirtuozerii” – Philippe’a Jaroussky’ego. Artyści barwnym, pełnym jazzowych improwizacji programem Teatro Amore kompletnie podblili festiwalową publiczność, która po prostu oszalała z zachwytu.    [...]

Przeczytaj cały Post »